Toen ik begon als gastouder kreeg ik er een heleboel kinderen bij. Super gezellig! Als de kinderen
eenmaal gewend zijn dan worden het gewoon “parttime” gezinsleden. Ook voor onze kinderen zijn
de oppaskinderen broertjes en zusjes voor af en toe. Ik heb er spijt van dat ik dit vak niet eerder ben
gaan uitoefenen. Maar waar ik nooit echt rekening mee had gehouden….. de” parttime” gezinsleden
gaan ook een keer hun eigen weg.

Als de kinderen de leeftijd van 4 jaar bereiken, of in sommige gevallen de leeftijd van 12, dan begint er een nieuwe fase in hun leven en moet ik de kinderen loslaten…..
Bij mijn eigen kinderen vind ik dat al heel erg en ben ik er best wel slecht in. Ik moet me
er echt bewust toe zetten om de kinderen los te laten en er verstandelijk mee omgaan en dan even
niet te veel naar mijn gevoel luisteren. Maar met de oppaskinderen vind ik het net zo erg! Op dit
moment zit ik in zo’n loslaat proces…. Daniel (zie foto’s) is 4 en maakt nu de overstap naar de
basisschool. Elke keer als Daniel weer opgehaald wordt door zijn ouders dan laat ik een beetje los,
maar dan omhelst hij me en krijg ik een dikke knuffel en dan wil ik eigenlijk helemaal niet loslaten!

Gelukkig voor mij is Daniel een poosje langer bij me, omdat hij langzamer went en nog maar drie
ochtenden naar de basisschool gaat. Zo kunnen wij ook langzaam wennen aan een leven zonder
“parttime” gezinslid Daniel. En hoeven we niet van de ene op de andere dag los te laten……

Jolanda Leurs,

Jokidoki Gastouderopvang
Loslaten.